Posts

Heimwee

Afbeelding
We hebben allebei gelukkig geen last van heimwee. Dat lijkt me ook nogal lastig als je zo'n lange zeilreis maakt. Toch missen we Nederland af en toe wel.

We liggen nog steeds in de jachtclub (Iate clube) van Vitória. Omdat er een front is overgekomen met zuidenwind kunnen we nog niet verder naar Rio de Janeiro. Met dat front is er ook wat koudere wind, bewolking en regen meegekomen. Kortom; echt hollands weer.

Nu zal het raar klinken maar wij vinden dit wel even lekker. Een beetje afwisseling van het stralende zomerweer. Met de donkere luchten komt ook het gemis van ons koude kikkerlandje een beetje bovendrijven. Stiekem keek ik net even op de webcam van de haven van Terschelling zoals ik dat vroeger op kantoor vaak deed (terwijl ik ondertussen keihard die geweldige administraties aan het voeren was natuurlijk).  De beelden van een bijna lege haven met de frisse lucht die je zo kan ruiken brengen erg mooie herinneringen naar boven.

Onderweg komen we zeilers tegen die Nederland voo…

Geduld

Afbeelding
Tijdens de voorbereidingen van onze reis hebben we, zoals de meeste vertrekkers, veel blogs gelezen van mensen die al onderweg waren. Met verbazing las ik de verhalen waarin ze niet voldoende geduld hadden om te wachten op een mooi weergat om verder te zeilen. Vaak kwamen ze hierdoor in de problemen of in ieder geval in slecht weer. "Als wij vertrekken wachten we gewoon het perfecte weer af voordat we verder gaan" zei ik dan overtuigd tegen Petra. Maar ja, dat waren de voorbereidingen.

Na een paar dagen wachten in Ilhéus beginnen we ons te vervelen. Best leuk een beetje in het zwembad hangen maar dat heb je na een paar dagen ook wel gezien. Toch is de weersverwachting niet echt veelbelovend. Een front met slecht weer en zuidenwind komt langs de kust omhoog richting de Abrolhos archipel. Laten we hier nou net naar toe willen. Volgens de voorspelling blijft het slechte weer waarschijnlijk wel veel zuidelijker dan de Abrolhos. Ongeduldig besluiten we toch maar te gaan.

Het pak…

We moeten weer verder

Afbeelding
Met moeite weten we ons los te weken uit Salvador. Salvador zelf is erg mooi en de sfeer is geweldig. Maar dat was niet de enige reden dat we een paar weken zijn blijven plakken. We hadden gewoon nog geen zin om weer lange stukken te varen. Het was heerlijk weer eens hele nachten door te slapen. Ongegeneerd een borreltje extra drinken was ook niet verkeerd. Het gezelschap van medezeilers was misschien nog wel het leukste na onze lange overtocht.

Hoe verder je ‘van huis’ bent, hoe makkelijker je bevriend raakt met medezeilers. Voor ons zijn dat meestal niet mensen waar we in Nederland meteen bevriend mee zouden zijn geraakt. We zijn nu eenmaal wat jonger dan de gemiddelde zeiler hier.

Zo ontmoeten we hier John. Een gepensioneerde professor uit Aberdeen. Momenteel woont hij in het Lymfjord in Denemarken. In een andere situatie hadden we elkaar waarschijnlijk alleen vriendelijk gedag gezegd in het voorbijgaan. Hier zijn we regelmatig met elkaar op stap geweest, avonden gekletst, geborrel…

Itaparica

Afbeelding
Samen met onze Schotse buurman John en zijn Deense crewmember Elisabeth gaan we voor anker bij het naburige eilandje Itaparica in de baai Todos os Santos. Hoewel maar een tochtje van 2,5 uur van Salvador is het een wereld van verschil. Groen water om ons heen en witte zandbanken vallen droog tijdens laagwater.

Itaparica is een heerlijk loom dorpje op het gelijknamige eiland. Het aantal kleine hotels wordt voornamelijk bezocht door Brazilianen zelf. Opéén gepakt op het strand genieten ze luidruchtig van zon, zee en bier. Verderop langs het water zijn wat terrasjes waar we graag zitten aan het eind van de dag. We zitten in de schaduw van een aantal bomen en kijken uit over de baai waar Hafskip voor anker ligt. De lokale bevolking om ons heen springt af en toe in het water ter verkoeling. Nog niet eerder hebben we ons zo ‘op reis’ gevoeld.  Het bevalt ons zo goed dat we ook nog een paar dagen in de haven van Itaparica boeken. Kunnen we ook gelijk onze tank met vers bronwater vullen.

Inmi…

Aankomst Brazilië

Afbeelding
“So you are the famous turtles from Holland” zegt de havenmeester in Salvador met een grote glimlach, als we daar eindelijk aanleggen. Blijkbaar is onze faam ons vooruit ‘gesneld’. Snel waren we inderdaad niet. 23 dagen en 6 uur om precies te zijn. Een kapotte Genua, kapot getrokken spiboomrail, een vastzittende kraanlijn en nog een paar motor probleempjes kostte het. Maakt nu niet meer uit, we zijn er!
Op zaterdagavond 12 januari komen we eindelijk aan in Salvador de Bahia. We gaan liggen in de stadshaven. Het blijkt een klein haventje met maar een paar buitenlandse boten. Niet echt de grootse sfeer die we verwacht hadden. Dit in tegenstelling tot de stad Salvador. Enorme luxe flatgebouwen staan naast schitterend gerestaureerde koloniale gebouwen. Daartussen staan weer vervallen leegstaande panden die bijna omvallen. De zoete geur van het land kwam ons op de oceaan al tegemoet. Overal horen we muziek en trommels. Dit is zoals we Brazilië verwacht hadden.
De eigenaar (John) van een S…